புத்தம் புதிதாகிய வீடு!

இது எப்போதோ எழுதி draft இல் போட்டுவிட்டு, மறந்துபோன ஒரு பதிவு. 🙂

இந்த ஆண்டு எமது வீட்டைக் கொஞ்சம் திருத்தலாம் என்று எண்ணி வேலையைத் தொடங்கினோம். அது கொஞ்சம் அதிகமாகி, வீடே மாறிப் புதிதாகிய தோற்றத்தைத் தருகின்றது இப்போது.

பொதுவாகவே வீட்டிற்குள், இங்கிருப்பதை எடுத்து அங்கே வைப்பதும், பொருட்களை இடம் மாற்றி இடம் வைப்பதுமாக அமைப்பை மாற்றுவது வழமைதான் எனினும், இப்போது ஒரே நேரத்தில் பல மாற்றங்கள்.

சமையலறையை முழுமையாகப் புதிப்பிப்பதுதான் நோக்கமெனினும், அது அப்படியே ஏனைய அறைகளுக்குமாகப் பரவி, அப்படியே வெளியேயும் கொஞ்சம் போய் வீட்டுக்குப் புதுப் பொலிவைத் தந்திருக்கின்றது.

Posted in நோர்வே | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

கலிபோர்னியா பயணம்!

பெப்ரவரி மாதத்தில் செய்த இந்த கலிபோர்னியா பயணம் வித்தியாசமாக இருந்தது. நாங்கள் மூவர் மட்டுமல்லாமல், எங்கள் மருமகன்கள் மூவரும் இந்த முறை எங்களுடன் வந்திருந்தார்கள். இரு வருடங்கள் முன்னர் புளோரிடா மாநிலம் போனபோது, ஒரு மருமகன் வந்தார். இந்த முறை மூவர். மிகவும் மகிழ்ச்சியாகப் பயணம் நிறைவேறியது.

3 வருடங்கள் முன்னர், பல உறவினர்கள் ஒரே நேரத்தில் சிங்கப்பூர், மலேசியா போய் வந்ததுபோலவே மிகவும் கலகலப்பாகப் பயணம் கழிந்தது.

முதலில் சான் பிரான்சிஸ்கோ சென்று அங்கே மூன்று நாட்கள் தங்கிய பின்னர் லொஸ் ஏஞ்சல்ஸ் சென்று அங்கே 4 நாட்கள் நின்று திரும்பினோம். அங்கிருந்த நேரங்களில் பொதுப் போக்குவரத்துச் சேவைகளையும், மிதிவண்டி (bicycle) ஐயும் பயன்படுத்தியதனால், இலகுவாக நகரத்தை அறிந்து கொள்ள முடிந்தது. முக்கியமாக அந்த நோக்கத்திலேயே போக்குவரத்துக்கு இந்த முறைகளைத் தேர்ந்தெடுத்தோம்.

This slideshow requires JavaScript.

ஒரு தடவை பொதுப் போக்குவரத்துச் சேவைகளில் ஒன்றான அமிழ் தண்டூர்தியில் (Tram) சென்றபோது, மிகவும் சுவாரசியமான அனுபவம் கிடைத்தது :). அந்த வண்டியின் ஓட்டுநர், ஒவ்வொரு நிறுத்துமிடம் வரும்போதும், சுவாரசியமான தகவல்களை, மிகழும் நகைச்சுவை கலந்து அறிவித்துக்கொண்டே வந்தார். எடுத்துக்காட்டாக, Alcatraz island க்குப் போக வேண்டிய நிறுத்தம் வரும்போது, “Here you get down if you want to go to jail, not to be bailed” என்றார். மீன் பிடித்தலுக்கான இடம் வரும்போது, “If you get down here, you can go fishing for a mermaid” என்றார். ஒவ்வொரு வசனமும் சொல்லிவிட்டு, விதம் விதமான ஒலிகளை எழுப்பி, அனைவரையும் நன்கு சிரிக்க வைத்தார். உண்மையில் அந்த வண்டியில் செல்வதற்கு, வளர்ந்தோருக்கு 2.25 $ உம், சிறியவர்களுக்கு 1.75 $ உம், 5 வயதுக்கு உட்பட்டவர்களுக்கு இலவசமும். ஆனால் அதற்குரிய பணத்தைக் கொடுத்தபோது, இருவருக்குரிய பணத்தை மட்டும் தரும்படி சொல்ல, கணவரோ “We are six” என்று கூற, “Are you going to argueing with me?” என்று கேள்வி எழுப்பிவிட்டு, பணத்தைப் பெறவில்லை. அன்று ஏதோ மிகக் குதூகலமான ஒரு மனநிலையில் வந்திருக்கிறார் போலும். அப்போது எனக்கு பாடசாலைக்கு பேருந்தில் போகும்போது, குறிப்பிட்ட ஒரு நடத்துநர் (conductor) வரும் பேருந்தில் ஏற நாம் காத்திருப்பது நினைவுக்கு வந்தது. அவர் மிகவும் நகைச்சுவையாகப் பேசியபடியே, பேருந்தில் வரும் அனைவரையும் சிரிக்கச் செய்தபடியே இருக்கச் செய்வார்.

சான் பிரான்சிஸ்கோவில் பார்த்த முக்கியமான இடம் Alcatraz Island. மிகவும் பயங்கரமான குற்றவாளிகளை அடைத்து வைத்திருந்த இடம். தற்போது, பயணிகளின் பார்வைக்குரிய இடமாக மாறியுள்ளது. அத்துடன் பறவைகளுக்குரிய இயற்கைச் சரணாலயமாகவும் மாறியுள்ளது :). கண்ணுக்கெட்டிய தொலைவில் நகரமும், அதனை அண்டிய பிரதேசங்களும் அழகாகத் தெரியும்போது, இந்தத் தீவை விட்டு எங்கேயும் போக முடியாமல் இருக்கின்றதே மிகப் பெரிய தண்டனைதான் என்பதனை, அங்கிருந்த குற்றவாளிகளின் குறிப்புக்களிலிருந்து உணர முடிந்தது. சிறிய அழகான தீவு. நடுவே மலையில் சிறைச்சாலை. சிறைச்சாலையைச் சுற்றி அழகிய பூமரங்கள். அந்தப் பூமரங்களின் பாதுகாவலர்கள் குற்றவாளிகளே. அதை “Keepers are the kept” என்று எழுதி வைத்திருக்கின்றார்கள். உள்ளே போய், சிறைச்சாலை முழுவதையும் சுற்றிப் பார்க்க அனுமதியுண்டு. தேவையான விளக்கங்களும் கொடுக்கப்படுகின்றது. சிறைச்சாலையிலிருந்து பார்க்கும்போது, Golden Gate அழகாகத் தெரிகின்றது. அங்கு நடந்த ஒரு பிரபலமான தப்பித்தல் முயற்சி பற்றிய “Escape from Alcatraz” படம் (Clint Eastwood நடித்தது) பார்க்க வேண்டும் என நினைத்துக் கொண்டே இருக்கின்றேன். நேரம் கிடைக்கவில்லை.

This slideshow requires JavaScript.

Golden gate பார்க்க Bicycle ride எடுத்தோம். என்ன இரு பெரிய மலைகளில் ஏறும்போது மட்டும் என்னால் ஓட்ட முடியாமல் போனது. கொஞ்ச தூரம் இறங்கி உருட்டிக்கொண்டு போனேன். மிகவும் இரசித்த பயணத்தில் ஒன்றாக அமைந்தது.

This slideshow requires JavaScript.

மாலை மயங்கும் நேரம், சூரியன் மறைவதைப் பார்ப்பதற்காக ஒரு படகுப் பயணம். ஓஓஓஓஓஓ, என்ன அழகு, என்ன அழகு. Golden gate உம் அதன் பின்னணியில் சூரியன் மறைவதும், அந்த மங்கிய நேரத்தில், தூரத்தில் தெரிந்த படகுகளும், பறந்து கொண்டிருந்த பறவைகளும்…. கொள்ளை அழகு. இன்னொரு புறம் தெரிந்த Oakland Bay Bridge ஐ, அவர்கள் Silver gate என்றே பெயரிட்டிருக்கலாம். இரவில் அதனைப் பார்க்கையில் வெள்ளியால் செய்தது போன்றே தோற்றம் தந்தது.

This slideshow requires JavaScript.

இது ஏன் வேலியில் கம்பிக்கு பூட்டுப் போட்டிருக்கிறார்கள்? காதலர்கள் தமது காதல் நிறைவேறுவதற்காக இப்படி செய்வதாகக் கூறினார்கள். அட, இதுவும் ஒருவகை வேண்டுதல்தானோ?

20150222_172339 20150222_172425

பின்னர் லொஸ் ஏஞ்சல்ஸ் போனோம். Hollywood city ஐயும், ஒரு வழிகாட்டியுடன் அமைந்த சுற்றுலாவில் சென்று பார்த்ததுடன், Warner Brothers Studio க்கும் சென்று, back the screen என்ன நடக்கின்றது என்பதனைப் பார்த்தோம். Walk of fame இல் அலைந்து திரிந்தோம். Madame Thussaud இற்குள் சென்று மெழுகுச் சிலைகள் பார்த்தோம். சிங்கப்பூரிலும் இந்த மெழுகுச் சிலைகள் பார்த்திருந்தாலும், இங்கிருந்தவற்றில் பல, உண்மையான மனிதர்களைப் போலவே இருந்தது. சிலவற்றை அடையாளம் கண்டு பிடிக்கவே நேரம் எடுத்தது.

This slideshow requires JavaScript.

நல்ல பயணம். ஆனால் என்ன வீடு திரும்பிய பின்னர் jet lag தான் படுத்தி எடுத்துவிட்டது.

அடுத்த பதிவு, இரு கிழமைகளுக்கு முன்னர் நான் சென்று வந்த, மிகவும் சுவாரசியமான பயணம் பற்றியது. பேராதனைப் பல்கலையில் கூடப்படித்த தமிழ் நண்பர்கள் கனடாவில் சந்தித்து (நாம் பிரிந்து 30 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர்) ஒன்றாகச் சந்தித்து, 3 நாட்கள் நயகரா நீர்வீழ்ச்சிக்கு அருகே தங்கியிருந்து திரும்பிய பயணம் :).

 

Posted in பயணம் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

உருவாக்கப்படும் உறவுகள்!

கடந்த மாதத்தில் ஒருநாள், எதிர்பார்த்தேயிராத ஒரு மின்னஞ்சல் வந்து சேர்ந்தது. மின்னஞ்சலின் சாரம் இதுதான் “நானும், மகனும் லண்டன் வருகின்றோம். அப்போது நோர்வேக்கும் உங்களிடம் வரலாம் என நினைக்கின்றேன். இந்தக் குறிப்பிட்ட காலம் உங்களுக்கு வசதி வருமா?”. குறிப்பிட்ட காலம் நம் வீட்டில் அனைவரும் விடுமுறையில் நின்றோம் என்றபடியால் உடனடியாகவே, நமக்கும் வசதிதான் நீங்கள் வரலாம் என பதிலிட்டேன்.

இதிலென்ன ஆச்சரியம்? இந்த மடல் வந்தது எனது அண்ணாவிடமிருந்து. அதாவது… உடன்பிறவாத, உறவாகவும் பிறந்திராத, ஆனால் எனது பல்கலைக்கழக வாழ்க்கையின்போது உருவான உறவான அண்ணாவிடமிருந்து. நமது பிறப்பால் ஏற்படும் உறவுகளும் உண்டு. அவ்வாறின்றி, நாமாகவே உருவாக்கிக் கொள்ளும் உறவுகளும் உண்டு. நண்பர்கள், நண்பிகள் தவிர, சிலருடன் சகோதரர்கள் போன்ற உணர்வும், அப்படியான ஒரு பாசமும் ஏற்பட்டு விடுகின்றது. அப்படிப்பட்ட உறவுதான் இந்த அண்ணா.

நான் பல்கலைக்கழகம் செல்ல முன்னர், எனது தோழிகள் பலருக்கும் அண்ணாக்கள் அதிகம். அவர்கள் எப்போது பார்த்தாலும் அண்ணா – புராணம் பாடிப் பாடியே எனக்கு ஒரு அண்ணா இல்லையே என்ற ஆதங்கத்தை ஏற்படுத்தி இருந்தார்கள். நான் “எனக்கும் ஒரு அண்ணா வேண்டும்” என்று கூறினால், “தம்பிக்கு ஆசைப்பட்டாலும் பரவாயில்லை. கிடைக்க வாய்ப்புண்டு. அது எப்படி அண்ணா கிடைக்கும்?” என்று மற்றவர்கள் கேட்பார்கள். அப்போதெல்லாம் எதுவும் சொல்ல முடியாமல் கவலையுடன் இருப்பேன். பல்கலைக்கழக வாழ்க்கைக்குப் போனபோது, இந்த வார்த்தை பொய்யாகி, எனக்கு அண்ணா கிடைத்ததில் எனக்கு மட்டற்ற மகிழ்ச்சி. அந்த அண்ணாவுக்கு உடன் பிறந்த ஒரு தங்கையும் உண்டெனினும், என்னையும் சேர்த்து இரு தங்கைகள் என்று அனைவருக்கும் கூறியிருக்கின்றார்.

அதுசரி, அப்படிப்பட்ட அண்ணா வந்ததில், அப்படியென்ன ஆச்சரியம்? ஆம் ஆச்சரியத்துடன் கூடிய மகிழ்ச்சிதான். என்னென்னவோ காரணங்களால், தொடர்பு முற்றாக இல்லாமல் இருந்த பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், தற்போது மீண்டும் பார்ப்பதென்றால் மகிழ்ச்சிதானே?

அண்ணாவும், அவரது மகனும் வந்து இரண்டே இரண்டு நாட்கள்தான் எம்முடன் தங்கியிருந்தார்கள் என்றாலும், அதுவே உடன் பிறந்த அண்ணா வந்து எம்முடன் தங்கிச் சென்றது போன்ற மகிழ்ச்சியைத் தந்திருக்கின்றது.

 

Posted in கிறுக்கல்கள், நோர்வே | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

கைத்தொலைபேசியும் தமிழும் – புதியது!

2010 ஆம் ஆண்டில் htc Hero mobile வைத்திருந்தேன். அதில் தமிழ் எழுத, வாசிக்க சில செயலிகளை பதிவிறக்கம் செய்ய வேண்டி இருந்தது. அதற்குப் பின்னர் Samsung galaxy S3 கைத்தொலைபேசி ஒன்று பரிசாகக் கிடைத்தது. அதில் தமிழ் வாசிப்பதில் பிரச்சனை இல்லாவிட்டாலும், எழுதுவதற்கு ஒரு செயலியை பதிவிறக்கம் செய்ய வேண்டியிருந்தது. அப்போது iPhone வைத்திருந்தவர்களுக்கு, iOS7 upgraded ஆகியதும், கைத் தொலைபேசியிலேயே தமிழ் விசைப்பலகை வந்ததும், அட என்னுடைய பேசியில் இப்படி இல்லையே என்று கொஞ்சம் பொறாமையாக இருந்தது :).

சில மாதங்கள் முன்னர் Samsung galaxy S5 கிடைத்தது. அதுவும் பரிசாகத்தான் கிடைத்தது :). அதில் தமிழை எழுத சில செயலியை தரவிறக்கம் செய்து வைத்திருந்தேன்.  அதிலும் சில பிரச்சனைகள் வந்தது. ஓரிரு நாட்கள் முன்னர் சும்மா கைத்தொலைபேசியை கொஞ்சம் நோண்டிப் பார்த்தபோதுதான் அவதானித்தேன். தமிழ் மொழிக்கான விசைப் பலகையும் அதிலேயே உள்ளது. அந்த விசைப் பலகையில் எழுதுவதும் மிகவும் சுலபமாக உள்ளது. மகிழ்ச்சி 🙂

Posted in கிறுக்கல்கள், தமிழ், நோர்வே | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

New York City trip!

கடந்த ஜூலை மாதத்தில் Madrid, Spain போய்விட்டு வந்து, அதுபற்றி ஒரு பதிவு போடவேண்டும் என எண்ணியிருந்தேன். ஆனால் முடியாமல் போய் விட்டது. இப்போ, நியூ யோர்க் நகரம் போய் வந்ததுபற்றி ஒரு பதிவு போடலாம் என்று இருந்தேன். ஆனால் வீடு வந்ததும் வீட்டு வேலைகள், மற்றும் வெளி வேலைகள் என்று நேரம் எடுக்க முடியவில்லை. இப்படியே விட்டால் இதற்கும் அதோ கதிதான்.  அதனால் ஒரு சின்ன idea. முகநூலில் போட்ட நிலைத் தகவல்களைச் சேகரித்து இங்கே போட்டால் என்ன? 🙂

April 16
The weather in New York was perfect for sight seeing yesterday. (ஒசரம் பாத்து என் கழுத்து சுளுக்கிப் போச்சு ஹா ஹா)
The difference between a place with nature and a place with man made structures was so apparent, until I saw the Central Park, which covers more than 800 acres. Still, a part of the Central Park that looks natural is also man made :). Many lakes are not natural and the landscape is also artificially made.
See the difference between my cover photo and my status photo…. May be, the highest building in Bergen, Norway is equivalent to the lowest building in NYC :).
New York City
The view from ‘Top of the Rock’, which overlooks the Central Park and the surroundings.
View from 'Top of the Rock', New York
April 17
A close look of the Statue of Liberty during the boat tour on Monday. It is, of course, a beautiful monument.
Statue of Liberty
One of the icons of NYC, Booklyn bridge, the steel-wire syspension bridge. It looks more beautiful in the films than in real . But, definitely, it’s a good piece of work. Haven’t yet walk over the bridge.
Brooklyn Bridge
Yesterday was a rainy day in New York. Our daughter said “feeling home” 🙂 . What else a Bergen born child can say, haha. Don’t anyone tell to my daughter that I mentioned her as ‘child’. It’s strictly prohibited from her side .
As it was a rainy day, we decided to do some indoor activity and thus went to ‘The Metropolitan Museum of Art’. One day was not at all enough to see the whole museum. It may need 2-3 days of visit. So our daughter chose the galleries. The choices were based on 3 factors that what she learnt at school, what she likes and what we haven’t seen in other museums. We could cover up European paintings, sculptures and decorative art, Egyptian art, Asian art, Modern and contemporary art, Medieval art and a few more rooms of the rest. Asian art galleries included statues of Hindu gods and காரைக்கால் அம்மையார் in the section of India. யாரோ சில பக்திமான்கள் பிள்ளையார் சிலைக்கு முன்னால் கொஞ்சம் சில்லறைக் காசுகளையும் விட்டுச் சென்றிருக்கின்றனர் . யார் குறிப்பிட்ட பொருளை அருங்காட்சியகத்திற்கு வழங்கியது என்ற குறிப்பில் ஒரு சிலவற்றில், ‘பெயர் தெரியாதவர்’ என்று இருந்தது. எனக்கு ஏனோ ‘கடவுள் சிலை கடத்தல்கள்’ நினைவுக்கு வந்தது.
Today, it was sunny, but cold. So, we did shopping and thought to be ‘in and out’ of the buildings . Shopping is not my favorite activity. But I used to go along with the activity though. As our daughter collected information on the location of her favorite shops, and very well pre-planned, the shopping session was accomplished easily, quickly and smoothly .
April 18
I’m in the bus, traveling towards Boston from NYC. They are giving free WiFi in the bus. So, why not updating the FB status .Yesterday, it was bright and we could stroll over the Brooklyn bridge. It was nice, walking in a long road, crossing Hudson River, while the vehicles are running both sides under your feet. I plan to stay behind in Boston to spend a day with one of my old friends. Had no chance to meet her for nearly 25 years. So, I’m looking forward to the time.  Believe me, she is not in FB .
April 19
“நானும் Harvard University போய் வந்த ஆள்தான்” என்று நான் இனிமேல் சொன்னால், யாரும் ‘இல்லை’ என்று மறுக்க முடியாது. ஏனென்றால் அங்கே காலடி வைச்சாச்சு. 🙂
NY5 NY6
    NY8 NY9
NY10 NY7
April 20
Site of Boston Massacre Memorial. Five people were killed, but it is still called as ‘Massacre’.
NY1 NY2

Yesterday, I stayed in Boston, and letting all other family members go back to NYC. (ஏதோ 10 – 15 குடும்ப அங்கத்தவர்கள் இருக்கிற மாதிரி ஒரு build up) :). I could spend a day with my friend and it was really very nice catching up after so many years (nearly 25 years). கதைத்தோம், கதைத்தோம், கதைத்தோம், கதைத்துக் கொண்டே இருந்தோம் . I came by Peter Pan bus to NYC today. On the way, my little brain was flooded with the memories of Peradeniya University life.The New York City tour cannot be ended without (at least) going up and down the streets of Time Square . Time Square is also called as ‘The Crossroads of the World’. It is one of the world’s busiest pedestrian intersections and it is said that more than 300,000 people pass through this place daily. It is also a big centre for entertainment and very brightly illuminated at nights.

Fly back tomorrow, ‘home sweet home’ .

NY3 NY7 NY8
NY4 NY5
Two story car parking! I saw such parking system for the first time. I wondered how can the car on the top leave without moving the one below. They said that it depends on timing, the car that needs long term parking comes early and goes up first using a hydraulic system and then the car that needs short term parking goes below. Later, I saw such hydralic car parking system with 4-5 stories (but haven’t taken the photos).
NY9 NY91
Posted in பயணம் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

Risk taker!

Abseiling என்ற வார்த்தை அண்மைக்காலம்வரை எனக்கு தெரியாமல் இருந்தது. ஆனால் மகள் abseiling செய்துவிட்டு வந்தபோதுதான் அந்தச் சொல்லே எனக்கு அறிமுகமானது :). Abseiling படங்கள் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் Paraseiling செய்தபோது எடுத்த படங்கள் உள்ளன. 🙂

கடந்துபோன ஒரு வருடத்திற்குள், சில adventure activities குடும்பத்துடன் செய்திருந்தோம். கடந்த டிசம்பரில் துபாய் போயிருந்த நேரம் Hot air baloon ride, Sand dune drive என்பனவும், பெப்ரவரியில் Florida போயிருந்தபோது Parasailing செய்தோம். Orlando வில் Disney world இன் Epcot centre theme park இலும் பல துணிச்சலான விளையாட்டுக்கள் செய்திருந்தோம்.

ஒரு Risk taker உடைய அம்மாவாக இருப்பதில் பெருமைதான். நானும் படித்துக்கொண்டிருந்த காலத்தில் risk taker என்று பெயர் பெற்றிருந்தேன் :).

பேராதனைப் பல்கலைக் கழகத்தில் விஜேவர்த்தன எனப்படும் இந்த விடுதியில் சிலகாலம் இருந்தோம். விடுதி அறைகள் இரு புறமும் அமைந்திருக்க, அறைகளின் கதவுகள் நடுவில் ஒரு corridor இல் திறக்கும். வெளிப்புறமாக ஜன்னல்கள் இருக்கும். ஜன்னல்களுக்குக் கீழாக ஒரு சிறிய கட்டு மட்டுமே இருக்கும். யாராவது திறப்பை உள்ளே வைத்துவிட்டு, அறைக்குள் செல்ல முடியாமல் வெளியே நின்று தவித்துக் கொண்டிருந்தால் நான் உதவிக்குப் போவேன். அல்லது என்னைத் தேடி வந்து அழைத்துச் செல்வார்கள் :). இரண்டாம், மூன்றாம், அல்லது நான்காம் மாடிகளிலுள்ள அறையில் யாருக்காவது இவ்வாறு நிகழ்ந்தால், குறிப்பிட்ட அந்த அறைக்கான ஜன்னல் திறந்திருந்தால், பக்கத்து அறைக்குள் சென்றோ, அல்லது அதற்கு அடுத்த அறைக்குள் சென்றோ, அந்த அறையின் ஜன்னல் வழியாக கட்டடத்தின் வெளியே வந்து, அந்தச் சிறிய கட்டின்மேல் காலை வைத்து, சுவரைப் பிடித்தபடியே நடந்து, பூட்டப்பட்ட அறையின் திறந்திருக்கும் ஜன்னலூடாக உள்ளே குதித்துச் சென்று திறப்பை எடுத்துக் கொண்டு அந்த அறையிலிருந்து கதவைத் திறந்து வெளியே வருவேன். இதனை ஒரு தடவை அக்கா கண்டுவிட்டு நன்றாகத் திட்டினார்.

இந்தப் பாலம் பேராதனை, சரசவி உயன புகையிரத நிலையங்களுக்கு இடையிலான இரயில் பாதையில் இருக்கும், மகாவலி கங்கைக்கு மேலாகச் செல்லும் ஒரு பாலம். இந்தப் பாலத்தின் இரயில் பாதை கீழே மூடப்படாமல் இருக்கும். ஆனால், இதில் வலப்பக்கமாக நடந்து செல்லக் கூடியதாக ஒரு சிறிய பாதை அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. ஆனால் நான் அதில் நடக்காமல் நடுவில் இரயில் பாதையிலேயே நடப்பேன். முழுத்தூரமும் அப்படி நடப்பதில்லை :). அதுவும், சிலசமயம், குறுக்காக இருக்கும் பலகைகளில் காலை வைக்காமல் தண்டவாளத்தின் மேல் நடந்து செல்வேன். கால் வழுக்கி விழுந்தால் கீழே மகாவலி கங்கைக்குள் போக வேண்டியும் வரலாம்.  கூட வருவோர்களிடம் திட்டு வாங்கினாலும், அப்படி செய்வதில் ஒரு விருப்பம் இருந்தது.

ஆனால் இங்கே பனிக்காலத்தில் வரும் இந்தப் பனியுறைந்த வழுக்குப் பாதை என்னவோ பயம் கொள்ள வைக்கின்றது :).

Posted in இலங்கை, கிறுக்கல்கள், குழந்தை, பயணம் | 2 பின்னூட்டங்கள்

தமிழின் பெருமை!

அண்மையில் ஒருநாள் நமது வேலைத்தளத்தில் ஒருவர் இரு ஆபிரிக்க வைத்தியர்களை நமது ஆய்வுகூடத்துக்கு அழைத்து வந்தார். அவர்கள் இருவரும் இங்கு சிலநாட்கள் தங்கியிருந்து, இந்த வைத்தியசாலையில் உள்ள வெவ்வேறு ஆய்வுகூடங்களையும், தொழில்நுட்பங்களையும் அறிய விரும்புகின்றார்கள் என்று கூறினார். அதனால், நாங்கள் குறிப்பிட்ட சில தொழில்நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தும்போது, அவர்களை தொலைபேசியில் அழைத்தால், அவர்கள் வந்து பார்ப்பார்கள் என்று கூறினார். அனைத்து உரையாடல்களும் ஆங்கிலத்திலேயே போய்க் கொண்டிருந்தது.

சரியென்று கூறிவிட்டு, நான் அவர்களது தொலைபேசி எண்களை வாங்கி குனிந்து குறித்துக் கொண்டிருந்தேன். திடீரென்று ஒரு குரல், “தமிழ் தெரியுமா” என்று தமிழிலேயே கேட்டது. நிறைய தமிழர்கள் இந்த வைத்தியசாலையில் வேலை செய்கின்றார்கள்தான் என்றாலும், இந்த ஆய்வுகூடத்திற்கு தமிழர்கள் எவரும் வந்ததில்லையே என்றெண்ணிக் கொண்டே நிமிர்ந்தேன். மீண்டும் அதே கேள்வியை அந்த ஆபிரிக்கர்களுள் ஒருவர் கேட்டார். அதிர்ச்சியும், மகிழ்ச்சியுமாக இருந்தது. அவருக்கு அந்தக் கேள்வி மட்டும்தான் தமிழில் தெரியுமா அல்லது மேலதிகமாகத் தெரியுமா என்று அறிய, நானும் தமிழிலேயே “நல்லாவே தமிழ் பேசத் தெரியுமே” என்றேன். தொடர்ந்து அவர், “உங்க பெயரென்ன?” என்றார். நானும் பெயரைச் சொன்னேன். மற்ற வைத்தியரும், அழைத்து வந்தவரும் எதுவும் புரியாமல் திரு திருவென விழித்துக் கொண்டு நின்றார்கள். எனவே தொடர்ந்த உரையாடல் ஆங்கிலத்திற்குத் தாவியது.

அவர் இங்கு வர முன்னர் வேலூரில் 2 மாதங்கள் இருந்து விட்டு வந்ததாகவும், அதனால் தமிழ் கொஞ்சம் பேசப் பழகிக் கொண்டதாகவும் கூறினார். அத்துடன், உங்கள் மொழி 3000 ஆண்டுகள் பழமை வாய்ந்ததாமே என்று சொன்னார். அப்போது மற்றவர், “அப்படியா, ஆச்சரியம்தான். இத்தனை ஆண்டுகளாக இந்த மொழி வளமுடன், உயிருடன் இருப்பது” என்றார். நம் மொழியை ஒன்னொருவர் புகழ்ந்து சொன்னபோது மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. சிலநேரம் உரையாடிவிட்டுப் போனபோது, மறக்காமல் தமிழிலேயே “போய்ட்டு வரேன்” என்று கூறிச் சென்றார்.

Posted in கிறுக்கல்கள், தமிழ், நோர்வே | Tagged | 4 பின்னூட்டங்கள்

இலையுதிர்க் காலத்தின் ஒரு நாள்!

This slideshow requires JavaScript.

இலைகளை உதிர்த்துவிடும் அவசரத்தில்,

பாதையோர மரங்கள் காற்றைத் துணைக்கு அழைக்க,

வீசிப் பறந்து வந்த காற்று சுழற்றியடித்ததில்,

மரங்கள் இலைகளை உதறிவிட்டு,

வெறுமையாகிக் கொண்டிருந்தன.

 

அழுக்கடைந்து போனோமே என்ற துயரத்தில்,

பாதைகள் மழையை அழைக்க,

உடன் சீறி வந்த மழையும்,

பாதைகளைக் கழுவிச் சென்றது.

Posted in கிறுக்கல்கள், நோர்வே | 1 பின்னூட்டம்

நீண்ட நாட்களின் பின்னர்!

நீண்ட நாட்களின் பின்னர்

இன்று சனிக்கிழமை. ஆனால் வேலை செய்யவென்று வேலைக்கான இடத்திற்கு வந்தேன். மகளுக்கு இன்று சங்கீதம் சோதனை. அவளைக் கூட்டிக்கொண்டு போய் சோதனைக்கான இடத்தில் விட்டுவிட்டு, கொஞ்சம் வேலை செய்யலாமே என்று வேலைத்தளம் வந்தேன். கடந்த வருடம் புதிதாக ஒரு project இல் வேலை செய்ய ஆரம்பித்தது முதல், நினைக்கிற நாளில் வேலை செய்து நினைக்கின்ற நாளில் விடுமுறை எடுக்கும் சுதந்திரம் கிடைத்தது. அதனால், சனியோ, ஞாயிறோ எனக்கு வசதியான நேரத்தில் வேலை செய்துவிட்டு, பாடசாலை விடுமுறையை ஒட்டி, எனக்குத் தேவையான நாட்களில் விடுமுறை எடுத்துக்கொண்டு, குடும்பத்துடன் பல இடங்களுக்கும் பயணம் செய்ய முடிகின்றது. அதுசரி, வேலை செய்யவென்று வந்துவிட்டு, இங்கே வலைப்பதிவில் என்ன வேலை? 🙂 சும்மாதான். நீண்ட நாட்களாக எனது வலைப்பதிவு, வெறும் வெளி இணைப்புக்கள் கொடுக்கும் இடமாகவே உள்ளதே. இப்படியே விட்டால், எனது வலைப்பதிவு என்னுடையதுதானா என்ற சந்தேகம் எனக்கே வந்து விடுமோ என்றுதான், இன்று எதையாவது இங்கே எழுதலாமே என்று ஒரு எண்ணம் வேலைத்தளம் நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தபோது வந்தது. அதனால்தான் இந்தப் பதிவு.

கைத்தொலைபேசியில் ரேடியோ

வேலைத்தளம் மிகவும் அமைதியாக இருக்கின்றது. என்னைப்போல் வாரவிடுமுறையில் ஆய்வகத்தில் வேலை செய்ய (அல்லது செய்யும் எண்ணத்துடன் வந்த, ஹி ஹி)  வந்திருக்கும் ஓரிருவரைத் தவிர, அமைதியாகவே இருக்கின்றது. அதனால், தமிழ் ரேடியோவைப் போட்டுக் கேட்டுக்கொண்டே, எனது வேலையை (அதாவது வலைப்பதிவில் இடுகை இடும் வேலையை) தொடர்கின்றேன். எனது கைத்தொலைபேசியில் பல இணைய ரேடியோ நிகழ்ச்சிகளும் எடுத்து விட்டிருக்கின்றேன். எனவே கைத்தொலைபேசிக்கு இணைய இணைப்பைக் கொடுத்துவிட்டு ரேடியோ நிகழ்ச்சியைக் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கின்றேன். சரி இன்றைக்கு ATBC கேட்கலாம் என்று போட்டேன். ஆனால் அது இன்றைக்கு வரவில்லை. எனவே CTBC போட்டுக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கின்றேன்.

மகாதேவா ஆச்சிரம் சிறுவர் இல்லம்

பொதுவாக ஒவ்வொரு ஆண்டும் இலங்கைக்குப் போய் குடும்ப உறவுகளைப் பார்த்து வருவதுடன், உதவி தேவைப்படுபவர்களுக்கு, எம்மாலான உதவிகளைச் செய்து வருவோம். அப்படி கடந்த ஆண்டில் சென்றபோது நாம் சென்ற இடம் மகாதேவா ஆச்சிரம சிறுவர் இல்லம். தயவுசெய்து இந்த இணைப்புக்குச் சென்று, அவர்கள் விடுத்துள்ள கோரிக்கையைப் பார்த்துவிட்டு, முடிந்த அளவில் அவர்களுக்கு உதவுமாறு இந்த இடுகையைப் பார்க்கும் அனைவரையும் கேட்டுக் கொள்கின்றேன். ஒவ்வொருவரும் நேரடியாகவே அவர்களைத் தொடர்பு கொண்டு உதவ முடியும். கடந்த ஆண்டில் அவர்களிடமிருந்து ஒரு கடிதம் வந்தது (நாம் கடந்த ஆண்டில் அவர்களிடம் சென்று வந்ததால் அவர்களிடம் எமது வீட்டு விலாசம் இருந்தது). அதில் அரசாங்கம் தங்களுக்கு மின்சார வசதியை இலவசமாகத் தருவதாகச் சொல்லியிருந்ததாகவும், ஆனால் தற்போது இல்லையென்று விட்டார்கள் என்றும், அதனால் தாங்கள் சூரியவலுவைப் பெற்று, மின்சார வசதி ஏற்படுத்துவதற்கு உதவி தேவையென்றும் எழுதியிருந்தார்கள். அதற்கு எம்மாலான உதவியைச் செய்வதுடன், நண்பர்களிடமும் கூறுமாறு கேட்டிருந்தார்கள். நான் எனதுமின்னஞ்சல் தொடர்பில் இருந்த நண்பர்கள் அனைவருக்கும் இது தொடர்பாய் மடலிட்டிருந்தேன். நீங்களும் உங்கள் நண்பர்களுக்கு தயவு செய்து இதனை அறிவியுங்கள். எவரை நம்பி உதவுவது என்ற பிரச்சனை இன்றி, ஒவ்வொருவரும் தாங்களாகவே அவர்களை நேரடியாகத் தொடர்பு கொண்டு உதவலாம். அவர்களது இணையப் பக்கத்தில் தேவையான அனைத்து தொடர்புக்கான தகவல்களும் உள்ளன. தமிழ்விக்கிப்பீடியாவிலும் மகாதேவா சிறுவர் இல்லம் என்று  ஒரு கட்டுரை ஆரம்பிக்க வேண்டும் என நினைத்துக் கொண்டேயிருக்கின்றேன். யாராவது இதனை வாசிக்கும் தமிழ் விக்கிப்பீடியர்களும் இதனைத் தொடங்கலாம்.

பயணங்கள் முடிவதில்லை

நோய் நிர்ணயத்துக்கான வழமையான சோதனை வேலையில் (Routine work of Diagnostic testing) இருந்து புதிதாக  புற்றுநோய் தொடர்பான ஒரு Project இல் வேலை செய்ய ஆரம்பித்ததில் இருந்து வேறு வேலைகளுக்கான நேரம் குறைந்து போனது. முக்கியமாக நான் மிகவும் விரும்பிச் செய்துவந்த தமிழ் விக்கிப்பீடியா பங்களிப்பு குறைந்து போனது :(. விடுமுறை கிடைக்கும்போதெல்லாம், குடும்பத்துடன் எங்காவது வெளிநாட்டுப் பயணங்கள் செய்கின்றோம். அதனால் வீட்டில் இருக்கும்போது கணினியில் செய்ய வேண்டிய வேலைகள் செய்யப்படாமல் போய்விடுகின்றது. இந்தப் பயணங்கள் பற்றி, அங்கே பார்த்த அழகான இடங்கள்பற்றி, சந்தித்த adventurous experiences, பொழுதுபோக்கு அம்சங்கள் பற்றியெல்லாம் பல தனிப்பதிவுகள் போட வேண்டும். ஒவ்வொருமுறை பயணம் முடிந்து வரும்போதும், அவைபற்றி எழுதி, படங்கள் இணைக்க வேண்டும் என நினைப்பேன். ஆனால் பொறுமையாக இருந்து அதனைச் செய்ய நேரம் கிடைப்பதில்லை. கடந்துபோன இரு ஆண்டுகளில்தான் எத்தனை பயணங்கள். அவற்றில் சில உறவுகளின் சுக துக்கங்களில் பங்கேற்பதற்கான பயணங்கள். ஏனையவை குடும்பத்துடன் உலகின் பல பகுதிகளையும் பார்த்து வருவதற்கான பயணங்கள். ஒவ்வொரு பயணத்திலும் ஒவ்வொரு விதமான அனுபவங்கள்.

இசையும் நினைவுத்திறனும்

காரில் போகும்போது கேட்பதற்காக பாடல்கள் சேகரித்துக் கொண்டிருந்தேன். போன ஆண்டு வாங்கிய புதிய காரில் USB யில் பாடல்கள் போடும் வசதி இருந்ததால், எல்லாப் பாடல்களையும் ஒரே இடத்தில் சேர்க்கலாமே என்று எண்ணிக்கொண்டே இருந்தேன். கடந்த கிழமை Easter holiday க்கு ஜேர்மனியில் இருக்கும் சகோதரி வீட்டிற்குப் போயிருந்தோம். அங்கே குளிராக இருந்ததனால், அதிகமாக எங்கும் வெளியே செல்லவில்லை. வீட்டிலேயே இருந்து, கதைத்து, சிரித்து, சமைத்துச் சாப்பிட்டு, சேர்ந்திருந்து படங்கள் பார்த்து, விளையாடி பொழுதைக் கழித்தோம். அத்துடன் எனது பாடல் சேகரிக்கும் வேலையையும் பார்த்தேன். USB யில் 800 பாடல்களுக்கும் மேல் சேர்த்து விட்டேன். இது ஒரு கதம்பம். எல்லா வகையான பாடல்களும் இருக்கின்றன.தமிழ்ப் பாடல்களில் மிகப் பழையவை, இடைக்காலப் பாடல்கள், புதியவை எல்லாம் அடங்கும். மேலும் இவற்றில் மிகப் பிடித்த சில ஆங்கில, மலையாள, தெலுங்கு, இந்திப் பாடல்களும் அடக்கம். ஆங்கில கார்ட்டூன் படங்களில் வரும் சில நல்ல பாடல்களும் கூட சேர்த்துள்ளேன். காரில் குடும்பமாகப் போகும்போது, எல்லோரின் தேவையையும் பூர்த்தி செய்வதற்காக இந்த கதம்பமாலை செய்தேன். இல்லாவிட்டால், ‘எனக்கு புதுப்பாட்டைப் போடுங்கோ, இல்லையில்லை எனக்கு பழைய பாட்டைப் போடுங்கோ, இல்லை ஆங்கிலப் பாட்டைப் போடுங்கோ’ என்று ஒவ்வொருவரும் கேட்கின்றார்கள். இப்போ அப்படி யாராவது கேட்டால், ‘பொறுத்துக் கொள்ளுங்கோ! அடுத்து அதுவும் வரும்’ என்று சொல்லி விடுகின்றேன். எப்படி இருக்கு இந்த ஐடியா? 🙂 எனக்கு பாடல்கள் சேகரித்து முடித்துவிட்டு எண்ணிக்கை பார்த்தபோது ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஏனெனில் இந்த 800 இல் அடங்கியவற்றை விட இன்னும் எத்தனையோ பாடல்கள் எனக்குத் தெரியும். இத்தனை பாடல்கள் எனக்கு ஞாபகத்தில் இருக்கிறதா என்ன என்பதுதான் ஆச்சரியத்துக்குக் காரணம். எனது நினைவுத் திறனை நானே மெச்சிக் கொண்ட நேரமிது :).

சுருங்கிய உலகம்

அண்மையில் நான் அடிக்கடி நினைத்துக் கொள்ளும் ஒரு விடயம் “உலகம் எத்தனை சுருங்கி விட்டது” என்பதுதான். உலகின் எந்தப் பகுதியில் இருப்பவரிடமும் உடனடியாக தொடர்பு கொள்ள முடிகின்றது. ஊரில் எங்கள் சின்ன கிராமத்தில் கூட இணைய வசதி வந்து விட்டதால், அப்பா, அம்மாவுடன் skype இல் பார்த்துப் பேசும் வசதி. தொலைபேசிக் கட்டணங்கள் மிகவும் குறைந்து விட்டதால், நினைத்தவுடன் எவருடனும் (அதிகம் யோசிக்காமல்) பேச முடிகின்றது. தவிர கைத்தொலைபேசியில் WhatsApp, Viber, Tango, Skype, Snapchat என்று வெவ்வேறு இலவச தொடர்பாடல் வசதிகள். Latest ஆ நான் தொடர்பாடலுக்குப் பயன்படுத்துவது Snapchat. எதுவும் எழுதாமலே, ஒரு படம் மூலமே விசயத்தை இன்னொருவருக்குச் சொல்லிவிட முடிகின்றது. தட்டச்சு செய்யும் வேலை மிச்சம் :). இப்போவெல்லாம் கைத்தொலைபேசியிலேயே எத்தனை விடயங்கள் முடிந்து விடுகின்றது. ஒலி, ஒளித் தொடர்பாடல்கள், இணையப் பார்வை, விளையாட்டு (நான் விரும்பி விளையாடுவது Wordfeud, Chess, Draw free, Unblock me), facebook, twitter, messenger, bank வேலைகள், Notes and reminders, alarm etc etc. அது மட்டுமா, தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியினால், எங்கிருந்தாலும், நினைத்தவுடன் கைத்தொலைபேசியில் தொடர்பு கொள்ளலாம். முன்பெல்லாம் “வீட்டுக்குப் போய் போன் செய்ய வேண்டும்” என்று நினைப்போம். இப்போ அப்படியா என்ன? வேலையில் இருக்கின்றீர்களா? No problem. கார் ஓட்டிச் சென்று கொண்டிருக்கின்றீர்களா? No problem. காரில் போகும்போது, கைத்தொலைபேசியைத் தொடக்கூடத் தேவையில்லை. இருக்கவே இருக்கு Blue tooth and mike வசதி. வெளியே எங்காவது நின்றாலோ, வேலைத் தளத்தில் இருக்கும்போதோ கூட இலவச Wi-Fi பல இடங்களில். இலவச தொடர்பாடல் வசதிகள் கைத்தொலை பேசிகளில்.

கண்டு புடிச்சேன் கண்டு புடிச்சேன் 🙂

ஒன்று சொல்ல மறந்து விட்டேன். முன்பொரு தடவை நான் எழுதிய எனது ஆசிரியர் என்ற இந்தப் பதிவில் குறிப்பிட்ட எனது ஆசிரியரைக் கண்டு பிடித்துவிட்டேன். அவரின் சொந்த இடம் மானிப்பாய் என்று எனது நினைவில் இருந்தது. அதனை அம்மாவிடம் சொல்லியிருந்தேன். அம்மாதான் மானிப்பாயில் தொடர்புள்ளவர்கள் மூலம் விசாரித்து, அவரது தொலைபேசி எண்ணை எடுத்துத் தந்தார். அதன்பின்னர் தொடர்புகொண்டு அவருடன் கதைத்தேன். இரு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இலங்கை சென்றபோது நேரில் சந்திக்க முடிந்தது. அதே பழைய அன்புடன் தனது வீட்டுக்கு அழைத்துச் சென்றார். வேலையில் ஓய்வெடுத்த பின்னர், பல சமூகத் தொண்டுகளில் ஈடுபட்டு வருகின்றார். எனது வகுப்பில் என்னுடன் படித்த ஒவ்வொருவரின் பெயரையும் குறிப்பிட்டுக் கேட்டார். சிலருடன் தொடர்பிலும் இருக்கின்றார். அவர் கேட்கும்போதுதான் எனக்கே சிலருடைய பெயர் நினைவுக்கு வந்தது. இப்படி பெயர்கள் கூட மறந்து விட்டோமே என்று வெட்கமாகவும் இருந்தது. அவருடைய நினைவுத் திறனையும், மாணவர்கள்மேல் அவர் தற்போதும் வைத்திருக்கும் அதே அன்பையும் பார்க்கையில் மகிழ்ச்சியாகவும், சரியான ஒருவரைத்தான் தேடிச் சந்தித்திருக்கின்றோம் என்று மகிழ்வாகவும் இருந்தது.

ஆசிரியரைக் கண்டு பிடித்ததுபற்றி சொல்கையில் இன்னொன்றும் சொல்லத் தோன்றுகின்றது. மிக அண்மையில் கிட்டத்தட்ட 18 ஆண்டுகளாகத் தொடர்பு விட்டுப் போயிருந்த ஒரு நெருங்கிய சினேகிதியையும் கண்டு பிடித்திருக்கின்றேன். அவளிருப்பது அமெரிக்காவில். ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் நாமும் வீடு மாற, அதே நேரத்தில் அவர்களும் வீடு மாற, தொடர்பு தொலைந்து போனது. இலங்கை சென்ற அவளது கணவர் தற்செயலாக அங்கே எனது சகோதரியைச் சந்தித்ததால் மீண்டும் தொடர்பு துளிர் விட்டுள்ளது மகிழ்ச்சியாக இருக்கின்றது.

எனது உயிர்ப்பு

இன்று இங்கே வரும்போது, எனது இந்த உயிர்ப்பு பக்கம் Google search இல் எங்கே இருக்கின்றது என்று பார்த்தேன். அடடா 8 ஆவதாக வருகின்றதே. இது எனக்கு மட்டும்தான் வருகின்றதா, அல்லது எல்லோருக்கும் வருமா? 🙂

சரி சரி, இனி கொஞ்சம் எனது வேலையைப் பார்த்து விட்டு மகளைக் கூட்டிச் செல்ல போக வேண்டும். வணக்கம்.

Posted in கிறுக்கல்கள், சமூகம், நோர்வே, ரசித்தவை | Tagged , , , | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

மகளிர் தினம்!

இன்று அனைத்துலக மகளிர் தினம். எனது தோழி ஒருத்தி குறிப்பிட்ட இந்தக் கட்டுரையை என்னுடன் பகிர்ந்து கொண்டாள். இந்த நாளில் அனைவருடனும் இக்கட்டுரையைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் விருப்பத்தில் இந்த இடுகை.

http://www.bbc.co.uk/news/world-21661744

விரைவில் எனது சமீபத்திய பயணங்கள்பற்றி ஒரு இடுகை பதிவு செய்யும் எண்ணம் உள்ளது.

Posted in சமூகம் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக