பெண்கள் அடக்கி வைக்கப்படுகிறார்களா?

நான் நீண்ட காலமாக ‘என்னைப் பாதித்தவை ‘ யில் எதுவும் எழுதவில்லை. அதனால் என்னை எதுவுமே பாதிக்கவில்லை என்பது அர்த்தமல்ல. பாதித்தவை, பாதிப்பவை என்று நிறையவே இருந்தாலும், எழுத முடியவில்லை. காரணங்கள் பல. அது எதற்கு இங்கே. இப்போ, என்னை பாதித்த ஒரு விடயத்தை இங்கே உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கின்றேன்.

இந்தியாவில் தமிழ் நாட்டில் இருந்து ஒரு தாதி தொழிலில் இருக்கும் ஒரு பெண், ஒரு 3 மாத காலம் பிரத்தியேகமான பயிற்சிக்காக இங்கே வந்திருந்தார். இயற்கையாகவே இந்தியா என்றதும் அவருடன் பேசுவதற்கு ஒரு ஆர்வமும், அவர் தமிழ் என்றதும் ஒரு மேலதிக ஆர்வமும் வந்து தொற்றிக் கொண்டது. பேசக் கிடைத்த முதல் சந்தர்ப்பத்தில், வழமையான அறிமுகக் கேள்வியாக பெயரைக் கேட்டதும், அவர் “வேண்டா” என்றார். ‘என்ன இது பெயரைக் கேட்க வேண்டாம்’ என்று சொல்கின்றாரா என்று யோசித்த படியே பார்த்தபோது, அவரது பெயரே ‘வேண்டா’ என்பதுதான் என்பதை அழுத்திக் கூறினார். “வித்தியாசமான பெயராக இருக்கிறதே” என்று கேட்டபோது, அவர் சொன்னது, என்னை அப்படியே அதிர்ச்சி அடைய வைத்தது. அவர் வீட்டில் அவர் 5 வது பெண் குழந்தையாம், அதனால் பெற்றோர் அவருக்கு வைத்த பெயர் ‘வேண்டா’. அந்த பெயரை உச்சரிக்கும் போதெல்லாம், அந்த பெண்ணுக்கு எப்படி இருக்கும் என நினைத்துப் பார்த்தேன். ‘நீ எங்களுக்கு வேண்டாத பிள்ளை’ என்று பெற்றோரே சொல்வதுபோல் இருக்காதா? வேதனையாக இருந்தது. பயிற்சிக் காலம் முடிந்து அவர் இந்தியா திரும்பிய வரையில், அவரை நான் பெயர் சொல்லி அழைத்ததே கிடையாது.

இந்த பதிவை எழுத தூண்டியது, இந்த ஒரு நிகழ்ச்சி மட்டுமல்ல. சில மாதங்களுக்கு முன்னர் இங்கே தொலைக்காட்சியில் ஒரு விவரணப் படம் பார்க்க நேர்ந்தது. அந்த விவரணப் படம் பேசிய பொருள், ஆசிய நாடுகளில் பெண்களை அடக்கி வைப்பது பற்றியது.

இதை வாசிப்பவர்கள் சிலரது மனதில், “இந்த காலத்துலே போய் இப்படி பேசலாமா?” என்றோ, “என்ன எங்க வீட்டுல என்னை யாரும் அடக்கி வைக்கலையே”, என்றோ, “ஏன் எங்க அப்பா, அம்மா காலத்துலே கூட பெண்கள் சுதந்திரமாத்தானே இருந்தாங்க” ஏன்றோ தோன்றலாம். அட, நான் கூட அப்படி யோசிப்பேன். ஆனால், உண்மையாவே பெண்கள் அடக்கித்தான் வைக்கப் படுகிறார்கள் என்று புள்ளி விபரம் சொல்கின்றது. அதுவும் எப்போது அடக்கப் படுகிறார்கள் என்றால், கருவிலேயே அடக்கப்படுகிறார்கள். இங்கே நான் ஒன்றும் புதிதாக சொல்லவில்லை. பெண் குழந்தைகள் என்று தெரிந்ததும், அந்த குழந்தைகளை அழித்து விடுவது பற்றித்தான் சொன்னார்கள்.

பாகிஸ்தான், இந்தியா, சீனா போன்ற நாடுகளில் இந்த விவரணப் படம் எடுக்கப் பட்டிருந்தது. பாகிஸ்தானில் எடுத்த பகுதியில் ஒரு காட்சியில், ஒரு வீட்டில் புதிதாய் பிறந்த குழந்தையும், குழந்தையைச் சுற்றி உறவினர்களும். ஆண் குழந்தை பிறந்தால் (மட்டும்) எவ்வளவு மகிழ்ச்சி என்பதை ஒரு ஆண்மகன் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார். குழந்தை ஆண்தான் என்பதை ஆடையை விலக்கி காட்டி மகிழ்ந்து கொள்கின்றார். கூடவே, அங்கிருக்கும் பெண்களும் சேர்ந்து ஆண்குழந்தை பிறப்பதில் உள்ள மகிழ்ச்சியையும், அதுவே பெண் குழந்தையாக இருந்து விட்டால், ஏற்படும் கவலையயும், ஆண் குழந்தையாக இருந்து விட்டதில் உள்ள மகிழ்ச்சியுடன் சொல்கின்றார்கள். ஆண் குழந்தை பிறந்தால் கொண்டாட்டம் எப்படியெல்லாம் இருக்குமென்பதையும், பெண் குழந்தையாகி விட்டால், குழந்தை பெற்றுக் கொண்ட தாய்க்கு நடக்கவிருக்கும் அபாயங்களையும் சொன்னார்கள். அந்த தாயிடம் “நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்கப்பட்ட போது, அவர் சொல்கின்றார் “என் கணவருக்கு எது வேண்டுமோ, எது விருப்பமோ, அதை செய்வதுதானே என் கடமை. அதனால் எனக்கும் பெண் குழந்தை பிறப்பது விருப்பமில்லை”.

இந்தியாவில் எடுத்த பகுதியில் ஒரு காட்சியில், ஒரு பெண்ணுக்கு பெண் குழந்தை என்று தெரிந்ததும், வற்புறுத்தலின் பேரில் கருச்சிதைவு செய்து விட்டு வந்திருக்கிறார். கூடவே பல பெண்கள் துக்கம் விசாரிக்க வந்திருக்கிறார்கள். அவர் அழுதபடியே சொன்னது, “நான் என்ன செய்ய முடியும். அந்தக் குழந்தையை நான் பெற்றுக் கொள்ள முடிவு எடுத்திருந்தால், என்னை என் வீட்டுக்கு அனுப்பி விடுவார் எனது கணவர். எனக்கு குழந்தையை இழக்க விருப்பமில்லை. ஆனாலும் வேறு வழி தெரியவில்லை”. இவர்கள் ஓரளவு படிக்காத குடும்பத்தில் இருந்து வந்தவர்களாகத் தோன்றினார்கள்.

அட, படிக்காத நிலையில்தான் பெண்கள் இந்த முடிவுக்கு போக வேண்டி வருகின்றது என்று பார்த்தால், இல்லவே இல்லையாம். படித்தவர்கள் பலரும் கூட இதையே செய்கின்றார்களாம். ஒரு வைத்தியசாலைக்கு (பஞ்சாப் மாநிலத்தில் என்று நினைக்கின்றேன், சரியாக நினைவில் இல்லை) ஸ்கானிங் செய்து பார்க்க ஒரு பெண் வந்திருக்கிறார். படித்தவராகத் தெரிந்தார். அவரது கணவரின் தாயார் கூட்டி வந்திருக்கிறார். முதலில் வைத்தியரிடம், ஸ்கானிங் இல் பெண் குழந்தை என்று தெரிந்தால் என்ன நடக்கும் என்று கேட்ட போது, அவர் சொன்னார் “இங்கே வருபவர்களில் பலரும், பெண் குழந்தை என்று தெரிந்ததும், கருவை கலைத்து விடச் சொல்லி கேட்கிறார்கள். முக்கியமாக, கணவரின் உறவினர்கள் இதை வலியுறுத்திச் செய்கின்றார்கள். இப்போது அந்தப் பெண்ணுடன் வந்திருப்பவரும், அதையேதான் கேட்பார். நாங்கள் என்ன செய்வது?” என்று கவலையோடு அந்த ஆண் வைத்தியர் சொன்னார். ஸ்கானிங் செய்து கொள்ள வந்த பெண்ணிடம் “என்ன குழந்தை வேண்டும் என்று விரும்புகின்றீர்கள்” என்று கேட்டபோது, ஒளிப்பதிவாளரையும், வைத்தியரையும் மாறி மாறிப் பார்த்து விட்டு, மாமியார் அருகில் இல்லை என்பதையும் உறுதி செய்து கொண்ட பின்னர், மிகுந்த தயக்கத்தின் பின்னர் “எந்தக் குழந்தை என்றாலும் சரிதான்” என்று பதில் சொன்னார். மாமியாரிடம், அதே கேள்வி கேட்கப்பட்ட போது, எந்த வித தயக்கமுமின்றி “ஆண் குழந்தைதான்” என்ற பதில் வந்தது. “பெண் குழந்தை என்றால் என்ன செய்வீர்கள்?” என்ற கேள்விக்கு முதலில் சிறிய தயக்கம் தெரிந்தது. பின்னர் சிரித்த முகத்துடன், “கருவைக் கலைத்து விடுவோம்” என்று சாதாரணமாக ஒரு பதில் வந்தது அதிர்ச்சியை தந்தது. என்னத்தை சொல்ல, பெண்களே பெண் குழந்தைகளை வேண்டாத பொருளைப் பார்ப்பதைப் போல் பார்ப்பதற்கு, சமூகம் காரணங்களையும் ஏற்படுத்தி, பழக்கப்படுத்தி வைத்திருக்கிறது, ம்ம்ம். சீதனம் ஒரு முக்கிய காரணமாக பேசப் பட்டது.

இங்கே இப்படி என்றால் சீனாவில் வேறு ஒரு காரணம். ஒரே ஒரு குழந்தைதான் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்றதும், அது ஆண் குழந்தையாகவே இருக்கட்டும் என்று முடிவு எடுக்கிறார்களாம். அது ஏன் ஆணாக இருக்க வேண்டும் என்று அங்கே நினைக்கிறார்கள் என்பது தெரியவில்லை. அங்கேயும் சீதனப் பிரச்சனை உண்டா என்பது தெரியவில்லை. யாராவது தெரிந்தால் கூறுங்கள்.

இதனால் இந்த நாடுகளில் பெண்கள், ஆண்களுக்கிடையிலான விகிதம் 50:50 ஆக இல்லாமல், சமநிலையில் குழப்பம் ஏற்பட்டுள்ளதாம். அந்த சமநிலைக் குழப்பம் அபாயமான கட்டத்துக்கு போகலாம் என்றும் சொன்னார்கள். சீனாவில் இந்த one-child-policy யால், பிறக்கும் குழந்தைகளை பதிவு செய்யாமல் இருப்பதும், இந்த விகிதம் தவறாக பதிவு செய்யப்பட்டிருப்பதற்கு ஒரு காரணமாம்.

“பெண்களின் சம உரிமையையும் சுதந்திரைத்தையும் வாழ்வின் அனைத்து மட்டங்களிலும் உறுதிப்படுத்துவது முக்கிய முன்னுரிமையாக இருக்க வேண்டும்” என்று சொல்கின்றார்களே. இப்படி உலகிற்கு காலடி எடுத்து வைக்க முன்னரே, பெண்கள் சம உரிமையற்றுப் போவதை என்னவென்று சொல்லலாம்?

Advertisements

About கலை

ஒரு குட்டித் தேவதைக்கு தாய்.
This entry was posted in சமூகம். Bookmark the permalink.

8 Responses to பெண்கள் அடக்கி வைக்கப்படுகிறார்களா?

  1. தமிழ்நதி சொல்கிறார்:

    ‘வேண்டா’என்று பெயர் வைப்பதற்கு எவ்வளவு கொடுமையான மனம் இருக்கவேண்டும்… அப்படிப் பெயர் வைத்த தந்தையின் அன்னையும் ஒரு பெண்ணல்லவா…? பெண்கள் வீதம் குறையும்போது என்ன நடக்குமென்கிறீர்கள்…? ஒரு பெரிய சண்டையே வரும். அதிலும் பாதிக்கப்படுபவள் பெண்ணாகத்தான் இருப்பாள்.

  2. கலை சொல்கிறார்:

    வருகைக்கு நன்றி தமிழ்நதி.

    ம்ம்ம். கொடுமைதான். தந்தை மட்டுமே பெயர் வைத்தாரா, தாயும் சேர்ந்து அந்த பெயரை முடிவு செய்தாரா என்பது தெரியவில்லை. பெண்களே பெண் என்பதால், கருவில் அழிக்கும் கொடுமையை செய்யும் காலமாயிருக்கிறது. என்ன செய்யலாம்?

  3. டிசே தமிழன் சொல்கிறார்:

    /சிலரது மனதில், “இந்த காலத்துலே போய் இப்படி பேசலாமா?” என்றோ, “என்ன எங்க வீட்டுல என்னை யாரும் அடக்கி வைக்கலையே”, என்றோ, “ஏன் எங்க அப்பா, அம்மா காலத்துலே கூட பெண்கள் சுதந்திரமாத்தானே இருந்தாங்க” ஏன்றோ தோன்றலாம்./

    பாதிக்கப்பட்ட பெண்களோ அல்லது தலித்துக்களோ தங்கள் வலிகளைப் பேசும்போது இப்படித்தான் பல எதிர்க்குரல்கள் எழும்புகின்றன எனபதுதான் இன்னும் வேதனையானது.

  4. கலை சொல்கிறார்:

    வருகைக்கு நன்றி! உண்மைதான். இன்னமும் நிலை தொடர்ந்து கொண்டேதான் இருக்கிறது.

  5. திரு சொல்கிறார்:

    நல்ல கட்டுரை கலை.

    //தந்தை மட்டுமே பெயர் வைத்தாரா, தாயும் சேர்ந்து அந்த பெயரை முடிவு செய்தாரா என்பது தெரியவில்லை. பெண்களே பெண் என்பதால், கருவில் அழிக்கும் கொடுமையை செய்யும் காலமாயிருக்கிறது. என்ன செய்யலாம்?//

    நமது சமூகம் ஆணாதிக்க கருத்துக்களால் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. இந்த ஆதிக்கத்தை உணராமலே ஆதரிக்கும் மனநிலையில் பெண்களும் தள்ளப்பட்டிருக்கிறார்கள். உணர்ந்தும் குரல் கொடுக்க முடியாத அளவு பொருளாதார சூழ்நிலையும் அது சார்ந்த அச்சங்களும் பெண்ணை அடிமையாக வைத்திருக்கிறது.

    பெண் கருக்களை அழிக்கும் செயலில் தனது மனம் விரும்பும் முடிவுகளை எடுக்க இயலாத சூழலில் பெண் இருப்பதும், கணவன் மற்றும் குடும்பத்தினரது முடிவுகளை ஏற்கவேண்டிய நிலையிலும் இருப்பது வேதனையான உண்மை. இந்த நிலை மாறவேண்டும். இது எளிய விசயமல்ல.

    கல்வியும் பொருளாதார பலமும் கொண்ட பெண்கள் இந்த விசயங்களில் மாறுபடுகிறார்கள். படிப்பும், வேலையும் பெண்ணுக்கு விருப்பமான முடிவை எடுக்க ஓரளவு மனபலத்தை கொடுக்கும்.

    அச்சம் தவிர்த்து ‘எழுந்து நிற்கும்’ மனபலம் விடுதலைக்கான முதல் படி!

  6. துளசி கோபால் சொல்கிறார்:

    எனக்குத்தெரிஞ்சு ஒரு வீட்டில் ‘மங்களம்’ என்று பெயர் வைத்திருந்ததைப் பார்த்தேன்.

    அது போகட்டும். குழந்தை உண்டாகறது இவர்கள் பொறுப்பில்தானே இருக்கு. அதைக்
    கடைப்பிடிச்சிருக்கலாம்தானே? மனக்கட்டுப்பாடு இல்லாத மக்கள்(-:

  7. கலை சொல்கிறார்:

    நன்றி திரு. நீங்கள் சொல்வது உண்மைதான். சமூக அமைப்பு, சில தேவையற்ற நம்பிக்கைகள் எல்லாமாக பெண்களை இந்நிலைக்கு ஆளாக்கி உள்ளது.

    நன்றி துளசி. சிலர் ஆண் குழந்தை வேண்டுமென்றே நினைத்து குழந்தை மேல் குழந்தையாக பெற்றுக் கொள்கின்றார்கள். அது பெண்ணாகப் போய் விடும்போது, இந்த பரிதாப நிலமை.

  8. Reniflavia சொல்கிறார்:

    பெண்களின் விகிதம் குறைந்தால் அதிலும் பாதிக்கப்படுவது பெண்கள் தாம் …..(சத்தியமான வார்த்தை)

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s