Monthly Archives: மே 2005

கட்டிக் கொஞ்சும் அம்மா!!!!!

கட்டிக் கொஞ்சும் அம்மா!!!!! பிஞ்சு மலர்கள் கொஞ்சும் மொழியில்….. பாடம் கற்றுத்தந்த பாடலை பாங்காய் பாடினர்…… வண்ணங்களை வார்த்தையில் குழைத்து வசந்தமாய் வீசினர்……… “காலைத் தூக்கி கண்ணில் ஒற்றி கட்டிக் கொஞ்சும் அம்மா”…… தேனைத் தீயில் தெளித்ததுபோல்…. மனம் கனத்தது மெளனமாய் அழுதது…. கண்களில் கண்ணீர்….. காரணம்……… பாடிய பாலகர்கள்….. அம்மாவின் அரவணைப்பை, அர்த்தத்தை, அன்பை, … Continue reading

Posted in கிறுக்கல்கள், குழந்தை | 5 பின்னூட்டங்கள்

இழப்பு!!!!!!!

இழப்பு!!!!!!! உறவினை இழக்கையில், உள்ளம் உறங்கிப் போகும்…… உணர்வுகளின் கொந்தளிப்பில், உதடுகள் கூட ஊமையாகிடும்…… நெஞ்சுக் குழிக்குள்ளே, நிஜங்களைத் தொலைத்துவிட்ட நினைவுப் போராட்டம்…. நிழலாய் தொடரும்….. கனவுகளும் கூட, கற்பனைகள் இல்லாமல், கலங்கிப்போய், கண் மூடி கிடக்கும்…. கண்களில் கண்ணீரும், காய்ந்து போய் விடும்…… இரவுகளுக்கும், பகல்களுக்கும், இடைவெளியே இல்லை, இரவிலும் உறக்கமில்லை, இருளே பகலிலுமாய், … Continue reading

Posted in கிறுக்கல்கள் | 2 பின்னூட்டங்கள்

நெஞ்சம் கனக்கிறது…..

நெஞ்சம் கனக்கிறது….. “தனியொருவனுக்கு உணவில்லை எனில் ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்” பாடி வைத்தான் பாட்டுப் புலவன் பல கோடி மக்கள் பட்டினி இருந்தாலும் வகை வகையாய் சமைத்து நாம் உண்ணத்தான் செய்கின்றோம் அதோ அங்கே…. சிதைந்த உடல்கள் – பல சிதறிக் கிடக்கிறது கொடூரமான கொலைகள், பதைக்க வைக்கும் பாவங்கள் எல்லாம் அந்த பெளதீக இரசாயன கலவைகளின் … Continue reading

Posted in சமூகம் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

தாய்!!!!!

தாய்!!!!! கருவறைக்குள் – நீ கால் பதிக்கும் நாளுக்காய் காலங்காலமாய் காத்திருப்பாள்……….. கருவாகி அங்கே – நீ பதியும் கணம் முதல் – உன் முகம் பாராமலே கள்ளமில்லா அன்பை கட்டவிழ்த்து விடுவாள்………. கருவறை விட்டு வெளியேறி – நீ கதறி அழ துடிக்கும் அந்த கடைசி நிமிடங்களில்…….. தன் உயிரையே உனக்கு தாரை வார்க்க … Continue reading

Posted in கிறுக்கல்கள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

மெளனமும் ஒரு மொழி!

மெளனமும் ஒரு மொழி! இதழ்களை இறுக மூடி இதயத்தால் பேசும் மொழியே மெளனம் காதலில் மெளனம், அழகாய் பேசும், ஆயிரமாயிரம், கதை பல பேசும்… அழுகையில் மெளனம், சோகத்தை பேசும், சொந்தங்கள் மறந்து, ஆரவாரமாய் பேசும்…. கோபத்தில் மெளனம், சினத்தை பேசும், சீண்டிப் பார்த்தால், கொந்தளித்து பேசும்…. அன்பில் மெளனம், உள்ளத்தில் பேசும், ஊமையாய் இருந்து, … Continue reading

Posted in கிறுக்கல்கள் | 2 பின்னூட்டங்கள்

உயிருக்கு உயிர் எழுதும் கடிதம்…

உயிருக்கு உயிர் எழுதும் கடிதம்… கருவே!!!! என் உறவில் விழைந்த உயிரே! உலகே எனக்கு உறங்கியிருக்கையில், உதிரத்தில் உதித்து, உயிரினுள் உயிரானாய், நீ அரும்பிய நாள் முதலாய், அழுகின்றேன் ஆனந்தத்தில், அலைகின்றேன் ஆகாயத்தில், நீ மலரும் நாளுக்காய், மயங்கி தவிக்கின்றேன், மனம் ஏங்கி துடிக்கின்றேன், நீ கருவாய் உருவாகி, கற்பனைக்கு உரமிட்டு, கனவுகளை பயிரிட்டாய், கவலைகளை … Continue reading

Posted in கிறுக்கல்கள், குழந்தை | 2 பின்னூட்டங்கள்

உனைக் கண்ட நாள் முதலாய்….

உனைக் கண்ட நாள் முதலாய்…. ஊனில்லை, உறக்கமில்லை – என் உயிர் கூட என் வசமில்லை… உனைக் கண்ட நாள் முதலாய்… பார்வையிலே பரவசம், பழக்கத்திலே நவரசம், கலந்து வந்த கலவையாய், காதலின் பிரசவம்….. சுற்றியுள்ளோர் எவரும், சுத்தமாய் தெரியவில்லை, நினைவுகளை எல்லாம் – நீ நிறைத்தாய் முழுவதுமாய்…. அதிசயமாய் மொட்டு விட்ட கவிதைகள், அழகழகாய் … Continue reading

Posted in கிறுக்கல்கள் | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

வாழ்வு ஒரு வானவில்!!!

வாழ்வு ஒரு வானவில்!!! அழகான வண்ணங்கள் கண்டு எண்ணங்கள் இனிக்கும்…. மனம் தயங்கி நின்றாலும் மயங்கி நிற்கும் இதயம்…. கண் மூடி அனுபவிக்கும் கலங்கி பரதவிக்கும்…. கண் விழித்து பார்க்கையில் தெரியும் காண்பது வானவில் என்று புரியும் அப்போது… வானவில்லின் இயல்பு வருவதும் மறைவதும் என்று எது நிரந்தரம்…. அதை புரிந்து கொண்டால்… வாழ்வு சுகம் … Continue reading

Posted in கிறுக்கல்கள் | 1 பின்னூட்டம்

குழந்தைகள்!!!

குழந்தைகள்!!! கள்ளமில்லா உள்ளம், கவலையில்லா இதயம், மலரத்துடிக்கும் அரும்பு, மழலை பேசும் குறும்பு, வசந்தம் தரும் தென்றல், வண்ணங்கள் நிறைந்த வானவில், எல்லாம் கலந்த கலவையாய், எம் மனம் கவரும் இனிமையாய், வாழ்வின் உயிர்த்துடிப்பாய், வளரும் தேவதைகள்!!

Posted in கிறுக்கல்கள், குழந்தை | 2 பின்னூட்டங்கள்

எது சமுதாயம்??

எது சமுதாயம்?? அவன், அவள், அவர்கள்…. அல்ல சமுதாயம்….. நான், நீ, அவர்கள்… எல்லாம் நிறைந்த, நாமே சமுதாயம்

Posted in கிறுக்கல்கள், சமூகம் | 6 பின்னூட்டங்கள்